Archive for the ‘Vinnan’ Category
Við störf
Byrjaði í vinnunni í gær. Hef reyndar gert lítið hingað til nema að rifja upp hvurn skremilinn ég var að gera hér áður en ég fór í fríið. Ég hef augljóslega verið duglegur að fylla tölvuna hans stjóra af ýmsum real-time PCR gögnum sem ég botna ekkert í lengur. Þessi mastersgráða mín hefur lítið gert fyrir heilabúið en þó mun meira fyrir egóið.
Aðeins í Ameríku
Ooh hoo! I got the job. I got the job. Only in America can I get a job. Homer Simpson
Svo virðist sem að ég hafi fengið vinnu hér í Mexíkó á sama stað og ég vann lokaverkefnið mitt. Launin væru frekar léttvæg heima á Íslandi en hér eru þau líklega um tíföld verkamannalaun eða meira. Ég er mjög sáttur við þau, duga allavega fyrir salti í grautinn og til að borga niður skuldirnar.
Starfið felst í hávísindalegum rannsóknum í sameindaerfðafræði tanna, enda er rannsóknarstofan staðsett í tannlæknadeild UNAM. Svo er allavega ein grein í deiglunni út frá niðurstöðum meistaraverkefnisins. Mér líst bara vel á þetta.
Styrkt atvinna
Búinn að fá tvö nokkurs konar tilboð um vinnu í sumar. Þau eru bæði háð því að styrkur fáist til rannsókna, vona að minnsta kosti annað verkefnið fái nú styrk svo ég geti unnið við hávísindalegar rannsóknir næsta sumar. Langar ekkert sérstaklega að endurvekja kynnin við minn innri verkamann, hann má liggja í láginni fyrir mér.
Atvinna
Hvar á maður svo að vinna í sumar? Gamla sumarvinnan mín er víst ekki í boði að sinni.
Skýrslugerðir eru hreinasta hátíð miðað við atvinnuleit, það leiðinlegasta sem ég veit um.
Erlent sælgæti
Einn af kostunum við að vinna í hátæknifyrirtæki er sá að menn fara héðan á ráðstefnur og fundi í útlöndum í tíma og ótíma. Þrátt fyrir að ég sé ekki orðinn nógu stór til að fá að fara með, þá græðum við sem heima sitjum á því að þegar að menn snúa aftur, þá koma þeir alltaf færandi hendi með eðal súkkulaði frá Sviss eða öðrum álíka stöðum.
Þetta liggur svo frammi í kaffistofunni öllum til ánægju. Kemur sér vel þegar maður er að hanga frameftir. Þá er gott að sötra kaffi og kjammsa á súkkulaðinu frá útlöndum.
Fréttayfirlit
Líklega hef ég leyst strætómál mín til frambúðar með því að leggja á mig aðeins meiri göngu. Fyrst að það er sumar þá skiptir það litlu auk þess sem það er heilsusamlegt að ganga.
Einn í vinnunni
Í vinnunni er núna svokallaður dauður tími. Ætlast er til þess að fólk sé í fríi þessa vikuna og tvær næstu. Þar af leiðandi eru aðeins örfáir að vinna núna, sumarstarfsmenn eins og ég hafa þó ekki efni á að taka sér frí enda þarf ég að klára nýsköpunarsjóðsverkefnið mitt.
Núna t.d. er ég aleinn eftir í vinnunni. Þetta væri reyndar gott upphafsatriði í hryllingsmynd. Litli sumarstarfsmaðurinn situr einn eftir í vonda líftæknifyrirtækinu og er að vinna að tilraunum. Skyndilega heyrast undarleg hljóð úr einum kæliskápnum, sem er merktur “Do not open, never”. Sumarstarfmaðurinn sér ekki miðann og kíkir inn í kælinn og er að sjálfsögðu étinn af einhverju skrýmsli sem vísindin hafa búið til með fikti sínum í genunum.
Önnur möguleg byrjun væri sú að ég ætti eftir að opna einhverja veirurækt í ógáti sem ætti eftir að breiðast út um Reykjavík og breyta öllum í zombies. Hmm, kannski maður ætti að fara heim bara áður en eitthvað hryllilegt gerist.
Besti félaginn
Þrátt fyrir að það sé mjög gott fólk í Prokaria kann ég þó best við einn róbótann eða þjarkann. Hann heitir Biomek 2000 og gerir allt sem ég segi honum að gera. Með glöðu geði pípettarar hann sýni í 384 holu bakka á 12 mínútum og hann kann líka að gera margt fleira eins og að hreinsa plasmíð.
Herra Biomek er dugnaðarforkur sem tekur sér aldrei kaffi eða sígópásu heldur vinnur ótrauður áfram, sólarhringum saman ef því er að skipta. Aðeins ef fleiri væru eins og herra Biomek, þá væri framlegðin nú meiri á Íslandi.
Hvað skyldi Marx hafa sagt ef hann hafði kynnst verkafólki á borð við herra Biomek? Ættu róbótar að fá að stofna stéttarfélög? Svona spurningar vakna þegar ég fylgist með herra Biomek strita fyrir mig.
Hátækniiðnaðurinn? Hann gæti alveg virkað held ég.
Í vinnunni
Þegar ég fór í framhaldsskóla og síðar háskóla var það ekki til þess að græða peninga, eins og sumir virðast halda. Það sem helst dreif mig áfram var aðallega tvennt; áhugi minn á náttúruvísindum og von um það að einhver daginn gæti ég e.t.v. fengið atvinnu sem væri áhugaverð. Þrátt fyrir að ég hafi yfirleitt kunnað vel við mig í þeim störfum sem ég hef fengið, þá hefur það alltaf knúið mig áfram að ég vissi að þetta væri bara tímabundið. Einhvern veginn tókst mér alltaf að finna mér frekar sóðalegar verkamannavinnur, sem var kannski ágætt í sjálfu sér, því þá var engin hætta á því að ég ílengdist þar.
Núna er ég loksins kominn á þann stað í lífinu að ég hef fengið áhugaverða atvinnu, sem snýst um eitthvað sem ég virkilega kann til tilbreytingar. Einnig læri ég heilmikið í Prokaria um líftækni o.fl. sem á alltaf eftir að nýtast mér.
Versti gallinn við þessa vinnu er hreyfingarleysið sem er að fara með mig. Uppi voru einhverjar hugmyndir hjá Guðjóni að taka mig með í svokallaða líkamsrækt klukkan hálf sjö á morgnanna sem ég held að sé góð hugmynd. Þá þarf maður að fara víst í sportbúð og kaupa sér tilskyldar græjur ef af þessu á að verða.
Ég hef ekki komið í líkamsræktarsal síðan vorið 2000 þegar ég var í FVA. Kannski er búið að finna upp ný tæki síðan þá sem ég hef aldrei séð. Það verður nú spennandi að sjá.
Upp og niður
Upp: Setti upp tölvu í básnum mínum í dag á skrifstofu Prokaria. Á básnum mínum má finna margt gagnlegt s.s. skrifborð, áðurnefnda tölvu af Hewlett Packard gerð, heftara, gatara, límband, lampa, síma, penna, bækur um erfðafræði í bókahillum og svona mætti lengi telja. Ég kann vel við mig hérna, í gær kláraði ég tveggja daga verkefni á þremur klst þannig að ég hef það rólegt í dag.
Byrjaði á rannsóknarstofuvinnunni í morgun. Fékk þar minn hvíta slopp og pípettur, hanska, fjólubláa PCR bakka, logbók með gylltu letri á kápu og bara allt sem hugurinn girnist. Finnst það skrítið að fyrir nákvæmlega ári síðan var ég að slá frá þakgluggum.
Samt sem áður hefði ég ekki treyst mér í þetta starf eða svipuð fyrir ári síðan. Ef ég hefði ekki verið að stússast í verkefnum þetta síðasta skólaár hefði ég skilið fátt af því sem hérna fer fram.