Archive for júlí, 2010

Emil í bleyjuauglýsingu/Ari í kvikmynd

Ferðin til Tabasco verður víst að bíða um sinn þar sem Emil litli fékk sína fyrstu vinnu í dag. Hann verður einn af þremur börnum í bleyjuauglýsingu fyrir Huggies og munu tökur fara fram á miðvikudaginn og fimmtudaginn. Ég vona að þessi auglýsing endi á Youtube svo ég geti smellt henni hérna inn.

Minnir mig einnig á það að ég hef enn ekki sett neitt á bloggið um fyrsta hlutverk Ara en hann lék í kvikmynd fyrr á þessu ári sem verður frumsýnd í nóvember. Mun sú mynd bera titilinn Marcelino pan y vino og er endurgerð af frægri spænskri mynd sem kom út 1955.

Aðalsöguhetja myndarinnar er drengurinn Marcelino sem er munaðarlaus og elst upp í munkaklaustri. Söguþráðurinn er eitthvað á þá leið að hann verður vitni af kraftaverki þegar hann býður kristlíkneski brauð að snæða og við það lifnar líkneskið við, fær sér brauðbita og kynnir drenginn svo fyrir móður sinni. Þessi mynd er víst afar vinsæl í spænskumælandi löndum.

Ari fer með hlutverk Marcelino þegar hann er um tveggja ára. Minnir að fjögur börn fari með hlutverk Marcelinos en aðalhlutverkið er í höndum fimm ára drengs. Ari mun birtast í tveimur eða þremur senum í upphafi myndarinnar en önnur tvö börn leika Marcelino þegar hann er enn yngri.

Minnir að tökurnar hafi farið fram í apríl en ég komst ekki sjálfur þar sem ég þurfti að vinna eins og þægur launaþræll. Anel fór með drengjunum og það var víst spes upplifun, Ari fékk m.a. sitt eigið hjólhýsi meðan á tökum stóð. Að sjálfsögðu var allt uppihald frítt en tökur fóru fram í þorpi einu um tveggja tíma akstur frá Mexíkóborg skammt frá Toluca í Estado de México.

Við bíðum spennt eftir frumsýningardeginum, verður áhugavert að sjá Ara á hvíta tjaldinu og líklega verður hans getið á imdb.com. Vona að strákarnir verði frægir og ríkir einn daginn þannig að ég geti tekið því rólega í ellinni.

Tags: , ,

Tabasco

Á miðvikudaginn förum við fjölskyldan í bíltúr til Tabasco sem er eitt af ríkjum Mexíkó. Þar munum við fara í útskriftarveislu hjá einum ættingja Anelar. Ég hef aldrei komið til Tabasco áður en Íslendingar munu kannast við þetta nafn af litlum flöskum sem innhalda vinsælan kryddlög en sá er bandarískur að uppruna. Tabasco sósan heitir einmitt eftir þessu ríki Mexíkó.

Gaman verður að bæta einu ríki við í safnið en markmiðið hefur verið sett á að sækja heim öll þau ríki sem mynda Bandaríki Mexíkó sem er í raun opinbert heiti þessa lands. Mexíkó er sambandsríki 31 ríkja auk þess sem höfuðborgin þar sem við búum myndar sérstakt alríkisumdæmi, Distrito Federal.

Þar sem þetta land er vel stórt mun það taka langan tíma að heimsækja öll ríkin en ég næ því vonandi einn daginn.

Tags:

Þegar ég tók þátt í útrásinni

Allar götur síðan að íslenska efnahagsundrið snérist upp í andhverfu sína haustið 2008 og varð að íslenska efnahagsviðundrinu hefur mikið gengið á heima á Fróni. Síðustu misserin hefur allt snúist um hverjum var þetta að kenna og að sjálfsögðu sýnist þar sitt hverjum. Nýverið kom út mikil skýrsla um hrunið frá rannsóknarnefnd Alþingis sem mér skilst að hafi vakið mikla lukku hjá mörgum þar sem margir fyrrverandi góðborgarar fengu orð í eyra. Það er dálítið sérstakt að fylgjast með þessu öllu saman utan frá hér í Ameríku. Til dæmis frá því í febrúar hef ég ekki mikið verið í netsambandi og því hef ég heyrt stopular fréttir af þessum ósköpum sem virðist engan endi ætla að taka.

En til að komast út úr þessu ástandi er nauðsynlegt að uppgjör við þessa tíma fari fram og ég ætla mér því að fara fram með góðu fordæmi og skýra frá mínum þætti í útrásinni.

Mín þátttaka var bundinn við ákveðinn atburð einn fagran og sólríkan vordag hér í Mexíkóborg í mars 2008. Þá kom forseti Íslands í opinbera heimsókn ásamt miklu föruneyti og sendiherra Íslands í Bandaríkjunum hélt móttöku og bauð öllum Íslendingum búsettum hér í kokteil boð. Þarna voru meðferðis bisness fólk frá íslensku bönkunum ásamt fleirum. Merkilegast var fyrir okkur að hitta Magnús Scheving sem var að kynna Latabæ.

Eitt af því sem maður ætti aldrei að gera er að reyna að rifja upp hugsanir og tilfinningar frá löngu liðnum atburðum. Held að það sé óhjákvæmilegt að bankahrunið liti eitthvað minningar mínar af þessum degi en ég held að ég ljúgi engu þegar ég segi að mér kom þetta allt undarlega fyrir sjónir. Þegar forsetinn kom hingað til Mexíkó var ég við hávísindaleg störf við UNAM háskóla en sá skóli hefur um 300 þús nemendur sem er u.þ.b. íbúafjöldi Íslands. Nefni þetta sem dæmi til að bera saman þessi tvö lönd.

Kokteilboðið var haldið á einu fínasta hóteli borgarinnar í Oaxaca-salnum, man ég. Þar hitti ég sjálfan Ólaf Ragnar ásamt sendiherra Íslands í Bandaríkjunum. Verð að viðurkenna að ég man ekki alveg hvur það var en það var einhver innvígður í Flokknum. Þarna hitti maður nokkra bankamenn en á þessum tíma var Ari við það að stíga fyrstu skrefin og fór mikill tími í að hjálpa honum að ganga um sem á þessum tíma var það eina sem hann vildi gera. Missti því dálítið af þessum viðburði en hafði þó tíma til að tala við nokkra bankamenn og spjallaði við nokkra frá Landsbankanum. Man ég var að hugsa hvað Landsbankinn ætlaði sér nú að gera í Mexíkó. Reyndar eru góð fjárfestingartækifæri í þessum heimshluta enda er þetta land víst skilgreint sem „emerging market“. Kannski ætluðu þeir að bjóða Mexíkönum upp á Icesave, hver veit.

Þáverandi menntamálaráðherra var líka með í för sem eftir hrun hefur löngum verið kennd við kúlulán. Man hún blikkaði Ara aðeins þegar þau tvö fóru á sama tíma í snakk skálina. Dorrit forsetafrú var þarna líka og hún talaði einna mest við okkur enda ágætis kerling. Fleiri nafnkunna menn þekkti ég ekki enda ekki mikið inn í málunum á Íslandi og langt um liðið síðan ég hafði skoðað Séð og Heyrt. Kannski voru einhverjir frægir bindiskarlar þarna sem nú bíða eftir kærum frá sérstökum saksóknara.

Á þessum tíma var farið að hrikta aðeins í stoðum íslensks efnahags, krónan var eitthvað farin að lækka þótt að það hafi þá ekki verið neitt til að tala um miðað við það sem á eftir fór. Verðbólgan var á uppleið og stöðugt komu einhverjar vondar fréttir um bankana. Eitthvað sem kallast tryggingarálag var mikill höfuðverkur á þessum tíma en var fyrir mér hugtak sem ég hafði aldrei heyrt áður.

Í minningunni var ég því skeptískur á þetta allt saman en kannski er það fölsk minning eftir allan gauraganginn í kringum hrun bankanna um hálfu ári síðar. Þetta var víst eitt af þessum kokteilboðum sem ritstjóri Morgunblaðsins talaði um síðar að forsetinn hafði verið marenaður í af útrásarvíkingum. Held reyndar að þetta boð hafi verið í boði íslenska ríkisins en hvað veit maður svo sem?

Þarna át maður snittur og drakk gos í góðu yfirlæti rétt fyrir ragnarök íslenska góðærisins. Jafnvel þótt ég ætti eftir að búa hér í Mexíkó allt til æviloka þá býst ég ekki við því að sjá forseta Íslands hér aftur með viðskiptaföruneyti sér við hlið. Reyndar voru þetta mjög abúrd tímar og ég er helst feginn að þeir séu liðnir og vonandi koma þeir aldrei aftur. Árin þegar nokkrir Íslendingar ætluðu sér að vera stórir kallar og gera litlu krúttlegu bankana heima að einhverjum alþjóðlegum tröllabönkum og mistókst það svo herfilega að það tekur amk áratug fyrir íslensku þjóðina að rétta sig af eftir það rugl.

Þetta er mitt uppgjör við íslensku útrásina, eina skiptið sem hægt er að segja að ég hafi tekið beinan þátt í því ævintýri. Mér líður betur að hafa játað þetta fyrir ykkur og hvet nú alla til að gera upp við sinn hlut í útrásinni og hruninu svo að íslenskt samfélag geti rétt sig við sem fyrst, bæði efnahagslega og andlega.

Tags: , , , , , ,