Tvítyngt barn

Að ala upp tvítyngt barn er nokkuð sérstök lífsreynsla. Líklega hef ég staðið mig með sóma í að tala við Ara Snæ þar sem hann virðist skilja allt sem ég segi á íslensku. Hann er farinn að tala meira með hverjum deginum og hann segir flest á spænsku en þó leynast innan um íslensk orð eins og „meira“, „núna“, „já“ o.s.frv.

Ég held að það verði tvímælalaust mikill kostur fyrir hann og Axel í framtíðinni að hafa tvö móðurmál, sama hvar við búum. Við hjónin ræðumst enn mikið við á ensku og svo virðist sem hann skilji einnig eitthvað úr því máli því stundum bregst hann við því sem við erum að tala um. Þrátt fyrir að hafa gætt okkur á því að ræða einungis við hann á okkar máli.

Kannski er því hægt að tala um þrítyngt barn!

Á sambýlinu sem ég bjó á í Skövde var þar stúlka að nafni Aline. Hún átti finnska mömmu og úrúgvæskan pabba, alin upp í Svíþjóð og talaði að sjálfsögðu reiprennandi ensku eins og Norðurlandabúum er títt. Hún var því fullfær í finnsku, spænsku, sænsku og ensku. Mér fannst það aðdáunarvert því fátt er líkt með þessum tungumálum nema helst þeim tveimur síðastnefndu.

Mínir synir verða e.t.v. eitthvað á þessa leið þegar þeir komast til manns. Þá verð ég nú stoltur.

Tags: , , ,

2 andsvör við “Tvítyngt barn”

  1. Gulli

    Ekki ætla ég nú að þykjast vita mikið um barnauppeldi en ég mæli með því að þið sjáið til að hann læri enskuna af ykkur líka – hann getur aldrei tapað á því.

  2. Lalli

    Æ, ég held að það verði of mikill grautur að tala við þá á þremur tungumálum. Ekki lærði ég eitt orð í ensku af foreldrum mínum og ég er alveg slarkfær í málinu ;)