Flutningar yfirstaðnir – yfirlit

Að flytja er ekki góð skemmtun og verður vonandi ekki endurtekið í bráð.

Nú er orðið töluvert síðan að við hjónin fórum að velta fyrir okkur að flytja þar sem gamla húsnæðið var of lítið og gamalt. Eftir að við komum heim frá Íslandi síðastliðið haust fór undirbúningur á fullt, við byrjuðum að fleygja hlutum sem við notuðum ekki eða höfðum enga þörf fyrir. Magnið af rusli sem við losuðum okkur við var ekki lítið en Anel og móðir hennar bjuggu í gömlu íbúðinni frá 1992, sjálfur safna ég ekki miklu af óþarfa en eitthvað var það nú sem fékk að fjúka.

En það er ekki nóg að fleygja notuðum hlutum og við settum íbúðina á sölu um mánaðamótin nóv-des og þar sem við áttum tvær íbúðir í sömu byggingunni stefndum við fyrst að því að selja báðar. Sú fyrri, sem er stærri og þar sem við Anel bjuggum með Ara, Emil og Ían var fljót að fara. Held að það hafi liðið 10 dagar frá því að ég hengdi upp auglýsingu (mexíkanska leiðin við fasteignasölu) utan á blokkina þar til íbúð 9 var seld. Þetta var í kringum 10 desember, ef ég man rétt.

Síðan liðu jól og áramót, kaupandinn var eldri kona, ekkja sem vantaði íbúð miðsvæðis og hún borgaði hana fljótt með reiðufé og allir pappírar voru frágegnir í lok janúar. Við fórum úr þeirri íbúð 10. febrúar og fluttum okkur niður í þá minni, sem var reyndar gamla tannlæknastofan okkar. Rebeca tengdamamma bjó þar í nokkur ár og við einhvern veginn tróðum öllu okkar dóti og okkur sjálfum þar inn.

Fljótlega tókum við á leigu geymslu og fluttum eitthvað að húsgögnum þangað þar sem þetta var ekki alveg að ganga upp enda íbúðin ofhlaðin. Með því losnaði aðeins um og við gátum komið okkur fyrir en ekki vel þó.

Áður en þetta gerðist vorum við að sjálfsögðu farin að svipast um eftir íbúð, fyrst til leigu og það voru drjúgar stundirnar sem ég eyddi í að skanna leigumarkaðinn. Einnig vorum við líka að athuga með að kaupa en í raun höfðum við ekki mikinn tíma aflögu til að eyða í þessi mál, eins furðulega og það hljómar. Alltaf nóg að gera.

Síðan gerist það einn daginn að við förum að skoða íbúðir í nýrri blokk sem verið var að klára. Mér leist ekkert á þetta, langt frá því svæði sem við vildum flytja til og var tvístígandi þar óþolinmóður yfir þessari tímasóun. Þá nefndi fasteignasalinn að þau voru einnig að selja hús og íbúðir annars staðar í borginni og ég lét til fallast, treglega þó, að fara nú og líta á hvað væri í boði. Þá kom einfaldlega í ljós að þarna voru skemmtileg lítil hús til sölu sem voru á hagstæðu verði, flunkuný með öllum nútímaþægindum. Einnig vorum við í göngufjarlægð frá World Trade Center og mikið af góðum skólum í hverfinu.

Við hófum því ferlið við að kaupa eitt stykki hús fyrir okkur og það hafðist af að skrifa undir kaupsamning í lok mars. Síðan um vorið og sumarið borguðum við innborgunina og fengum húsnæðislán hjá bankanum. Eftir mikið japl, jaml og fuður fluttum við loks inn 4. september sem fer í okkar sögubækur sem einn besti dagur ævi okkar.

Í millitíðinni seldum við hina íbúðina í ágúst og bjuggum hjá frænku Anelar í um rúmar tvær vikur til að brúa bilið milli heimila.

Síðan þá höfum við verið að koma okkur fyrir og erum reyndar enn að týna síðustu hlutina saman. Vandamálið við flutninga eru ekki stór húsgögn. Sérstaklega hér í Mexíkó þar sem maður ræður einfaldlega einhvern til að redda því og síðan fara stóru hlutirnir einfaldlega á sinn stað, hvort sem við erum að tala um þvottavélar, rúm, sófa eða eitthvað því um líkt. Vandamálið eru smáir hlutir, pappírar og alls kyns lítið dót sem safnast upp með árunum og maður tímir kannski ekki að fleygja en þá þarf að geyma þetta einhvers staðar með tilheyrandi fyrirhöfn.

En svo virðist sem að þessu ferli sé að ljúka. Margt vantar enn á heimilið, við hjónin fleygðum rúminu okkar og höfum enn ekki fengið okkur annað. Við eigum engin stofuhúsgögn og gamla sjónvarpið fékk ekki að koma með í nýja húsið enda um hallærislegan gamlan túbuskjá að ræða. Við eigum enn ekki flatskjá og höfum verið sjónvarpslaus í um mánuð. Það er reyndar ágætt, ég sakna þess ekki mikið enn sem komið er enda engin tími til að góna á imbann undanfarin ár.

Hvað um það, smán saman setjum við saman nýtt og gott heimili. Við erum öll hæstánægð, ég held sérstaklega að strákarnir hafi verið orðnir leiðir á þessu hálfgerða heimilisleysi og rótleysi. Ég skrifa nánari lýsingar á kofanum bráðlega.

Efnisorð:

Stjórnun framtíðar

He who controls the past controls the future. He who controls the present controls the past.” ― George Orwell, 1984

Efnisorð: ,

Færsla 2001

Aldrei fór það svo að ég næði ekki að blogga 2000 sinnum. Hér er helst í fréttum að við höfum flutt okkur úr íbúðinni og byggingunni þar sem ég hef búið síðan ég fluttist til Mexíkó, Anel og tengdamamma hafa verið þar síðan 1992. Nú búum við hjá frænku Anelar á meðan við bíðum eftir því að fá afhent nýja húsið.

Drengirnir þrír byrjuðu allir í skólanum á mánudaginn, þetta er mikil breyting á okkar högum þar sem við höfum verið með a.m.k. einn stubb á heimilinu alla daga síðan Ari fæddist. Verðum vonandi afkastameiri við þessar breytingar.

Efnisorð:

Biðstaða

Hér gerast góðir hlutir hægt. Líklega erum við að losa okkur við íbúðarkytruna okkar á morgun, þá seinni sem við seljum á þessu ári. Getum líklega hangið þar eitthvað enn meðan skrifræðið töltir sinn gang. Nýja húsið á víst að vera tilbúið á morgun en þá tekur við matsferli og vesin í kringum veðlán. En vonandi getum við flutt sem fyrst því við erum orðin frekar þreytt á núverandi stöðu.

Í öðrum fréttum þá stendur víst til að fara í óvænta ferð til Chiapas á morgun, sjáum til hvernig það fer.

Efnisorð: ,

Árið hálfnað (hér um bil)

Árið 2013 er nokkurn veginn hálfnað og þegar er ljóst að þetta verður afbragðsgott ár en einnig erfitt. Við höfum í raun, síðan við komum úr sumarfríinu langa á síðasta ári, verið að vinna í okkar húsnæðismálum. Þar sem einhvern veginn allt tekur lengri tíma hér ytra þá höfum við búið nánast í ferðatösku síðan í febrúar og í þokkabót verið bíllaus síðan í desember. En það er farið að hylla undir lokin á þessu langa tímabili og fest hafa verið kaup á nýju einbýlishúsi sem er spölkorn frá okkar helsta vinnustað. Húsið er enn í frágangi en við vonumst til að fá afhent í ágúst.

Einnig höfum við fundið skóla fyrir strákana sem er þar skammt hjá og munu allir þrír fara þangað í ágúst þegar næsta skólaár byrjar, Ari í grunnskóla, Emil í leikskóla og Ían á dagheimili.

Í raun og veru verða þetta algjör kaflaskipti í okkar lífi og við hlökkum mikið til að flytja í nýja húsið. Nú er bara að þrauka í einhverjar vikur í viðbót og sjá til hvernig þetta endar allt saman.

Þangað til næst, ekkert stress og bless.

Efnisorð: ,

Besti mánuðurinn

Alltaf er nú best þegar maí gengur í garð. Óumdeilanlega besti mánuðurinn af þeim 12 sem við höfum.

Kosningar

Ég er svekktur yfir því að ræðismaður Íslands í Mexíkó skyldi hafa látist í fyrra og enn höfum við ekki fengið annan ræðismann. Þetta tók af mér kosningaréttinn fyrir þessar kosningar, kannski réttast að kæra bara og fá hæstarétt til að ógilda úrslitin?

Efnisorð:

Páskafrí

Við ætlum okkur í páskafrí og ferðinni er heitið til Ixtapa, ferðamannastaðar á vesturströnd Mexíkó þar sem hægt er að busla í Kyrrahafinu og láta streitu ofurborgarinnar líða úr sér. Ég hef ekkert komist burt úr borginni síðan við komum frá Boston í september síðastliðnum þannig að þetta verður kærkomið frí.

Fluttur áleiðis

Við höfum nú flutt okkur um set úr íbúðinni sem hefur verið okkar heimili síðan ég fluttist til Mexíkó. Við fórum ekki langt að þessu sinni, einungis niður um tvær hæðir í aðra íbúð sem við eigum í sömu byggingu. Þetta var reyndar tannlæknastofa Anelar þegar ég kom hingað í árslok 2006. Síðar fluttist tengdamamma hingað niður og nú búum við sex í frekar smárri íbúð. Vona að við þurfum ekki að hýrast hér lengi en hver veit.

Yfirvofandi flutningar

Frá því ég fluttist til Mexíkóborgar um jólin 2006 þá höfum við búið á sama stað, frekar lítilli íbúð nálægt miðbæ borgarinnar. Fyrir allnokkru síðan varð þessi íbúð of lítil eftir því sem fjölskyldumeðlimum hefur fjölgað og nú er einfaldlega komið að því að flytja í stærra húsnæði.

Íbúðin hefur þegar verið seld, það tók um þrjár vikur enda er þetta eftirsótt svæði. Nú er bara beðið eftir að möppudýr vinni sína vinnu svo að hægt sé að afhenda íbúðina með tilheyrandi pappírum. Reyndar eigum við aðra íbúð í sömu byggingu sem var áður fyrr tannlæknastofan okkar áður en við fluttum okkur yfir í World Trade Center. Tengdamamma hefur búið þar undanfarin ár og ég held reyndar að við séum búin að finna kaupendur að þeirri íbúð einnig.

Núna stendur til að flytja okkur nær WTC og höfum við reyndar þegar fundið draumahúsið, allstórt einbýlishús með öllu tilheyrandi. Nú verður bara að koma í ljós hvort að við getum fjármagnað húskaupin. Þegar við verðum komin með húsnæðislán til að borga af er maður þá ekki loks kominn í fullorðinna manna tölu?