Emil í bleyjuauglýsingu/Ari í kvikmynd
Ferðin til Tabasco verður víst að bíða um sinn þar sem Emil litli fékk sína fyrstu vinnu í dag. Hann verður einn af þremur börnum í bleyjuauglýsingu fyrir Huggies og munu tökur fara fram á miðvikudaginn og fimmtudaginn. Ég vona að þessi auglýsing endi á Youtube svo ég geti smellt henni hérna inn.
Minnir mig einnig á það að ég hef enn ekki sett neitt á bloggið um fyrsta hlutverk Ara en hann lék í kvikmynd fyrr á þessu ári sem verður frumsýnd í nóvember. Mun sú mynd bera titilinn Marcelino pan y vino og er endurgerð af frægri spænskri mynd sem kom út 1955.
Aðalsöguhetja myndarinnar er drengurinn Marcelino sem er munaðarlaus og elst upp í munkaklaustri. Söguþráðurinn er eitthvað á þá leið að hann verður vitni af kraftaverki þegar hann býður kristlíkneski brauð að snæða og við það lifnar líkneskið við, fær sér brauðbita og kynnir drenginn svo fyrir móður sinni. Þessi mynd er víst afar vinsæl í spænskumælandi löndum.
Ari fer með hlutverk Marcelino þegar hann er um tveggja ára. Minnir að fjögur börn fari með hlutverk Marcelinos en aðalhlutverkið er í höndum fimm ára drengs. Ari mun birtast í tveimur eða þremur senum í upphafi myndarinnar en önnur tvö börn leika Marcelino þegar hann er enn yngri.
Minnir að tökurnar hafi farið fram í apríl en ég komst ekki sjálfur þar sem ég þurfti að vinna eins og þægur launaþræll. Anel fór með drengjunum og það var víst spes upplifun, Ari fékk m.a. sitt eigið hjólhýsi meðan á tökum stóð. Að sjálfsögðu var allt uppihald frítt en tökur fóru fram í þorpi einu um tveggja tíma akstur frá Mexíkóborg skammt frá Toluca í Estado de México.
Við bíðum spennt eftir frumsýningardeginum, verður áhugavert að sjá Ara á hvíta tjaldinu og líklega verður hans getið á imdb.com. Vona að strákarnir verði frægir og ríkir einn daginn þannig að ég geti tekið því rólega í ellinni.
Efnisorð: Ari Snær, Emil Sær, Marcelino Pan Y Vino
Tabasco
Á miðvikudaginn förum við fjölskyldan í bíltúr til Tabasco sem er eitt af ríkjum Mexíkó. Þar munum við fara í útskriftarveislu hjá einum ættingja Anelar. Ég hef aldrei komið til Tabasco áður en Íslendingar munu kannast við þetta nafn af litlum flöskum sem innhalda vinsælan kryddlög en sá er bandarískur að uppruna. Tabasco sósan heitir einmitt eftir þessu ríki Mexíkó.
Gaman verður að bæta einu ríki við í safnið en markmiðið hefur verið sett á að sækja heim öll þau ríki sem mynda Bandaríki Mexíkó sem er í raun opinbert heiti þessa lands. Mexíkó er sambandsríki 31 ríkja auk þess sem höfuðborgin þar sem við búum myndar sérstakt alríkisumdæmi, Distrito Federal.
Þar sem þetta land er vel stórt mun það taka langan tíma að heimsækja öll ríkin en ég næ því vonandi einn daginn.
Efnisorð: Tabasco
Þegar ég tók þátt í útrásinni
Allar götur síðan að íslenska efnahagsundrið snérist upp í andhverfu sína haustið 2008 og varð að íslenska efnahagsviðundrinu hefur mikið gengið á heima á Fróni. Síðustu misserin hefur allt snúist um hverjum var þetta að kenna og að sjálfsögðu sýnist þar sitt hverjum. Nýverið kom út mikil skýrsla um hrunið frá rannsóknarnefnd Alþingis sem mér skilst að hafi vakið mikla lukku hjá mörgum þar sem margir fyrrverandi góðborgarar fengu orð í eyra. Það er dálítið sérstakt að fylgjast með þessu öllu saman utan frá hér í Ameríku. Til dæmis frá því í febrúar hef ég ekki mikið verið í netsambandi og því hef ég heyrt stopular fréttir af þessum ósköpum sem virðist engan endi ætla að taka.
En til að komast út úr þessu ástandi er nauðsynlegt að uppgjör við þessa tíma fari fram og ég ætla mér því að fara fram með góðu fordæmi og skýra frá mínum þætti í útrásinni.
Mín þátttaka var bundinn við ákveðinn atburð einn fagran og sólríkan vordag hér í Mexíkóborg í mars 2008. Þá kom forseti Íslands í opinbera heimsókn ásamt miklu föruneyti og sendiherra Íslands í Bandaríkjunum hélt móttöku og bauð öllum Íslendingum búsettum hér í kokteil boð. Þarna voru meðferðis bisness fólk frá íslensku bönkunum ásamt fleirum. Merkilegast var fyrir okkur að hitta Magnús Scheving sem var að kynna Latabæ.
Eitt af því sem maður ætti aldrei að gera er að reyna að rifja upp hugsanir og tilfinningar frá löngu liðnum atburðum. Held að það sé óhjákvæmilegt að bankahrunið liti eitthvað minningar mínar af þessum degi en ég held að ég ljúgi engu þegar ég segi að mér kom þetta allt undarlega fyrir sjónir. Þegar forsetinn kom hingað til Mexíkó var ég við hávísindaleg störf við UNAM háskóla en sá skóli hefur um 300 þús nemendur sem er u.þ.b. íbúafjöldi Íslands. Nefni þetta sem dæmi til að bera saman þessi tvö lönd.
Kokteilboðið var haldið á einu fínasta hóteli borgarinnar í Oaxaca-salnum, man ég. Þar hitti ég sjálfan Ólaf Ragnar ásamt sendiherra Íslands í Bandaríkjunum. Verð að viðurkenna að ég man ekki alveg hvur það var en það var einhver innvígður í Flokknum. Þarna hitti maður nokkra bankamenn en á þessum tíma var Ari við það að stíga fyrstu skrefin og fór mikill tími í að hjálpa honum að ganga um sem á þessum tíma var það eina sem hann vildi gera. Missti því dálítið af þessum viðburði en hafði þó tíma til að tala við nokkra bankamenn og spjallaði við nokkra frá Landsbankanum. Man ég var að hugsa hvað Landsbankinn ætlaði sér nú að gera í Mexíkó. Reyndar eru góð fjárfestingartækifæri í þessum heimshluta enda er þetta land víst skilgreint sem “emerging market”. Kannski ætluðu þeir að bjóða Mexíkönum upp á Icesave, hver veit.
Þáverandi menntamálaráðherra var líka með í för sem eftir hrun hefur löngum verið kennd við kúlulán. Man hún blikkaði Ara aðeins þegar þau tvö fóru á sama tíma í snakk skálina. Dorrit forsetafrú var þarna líka og hún talaði einna mest við okkur enda ágætis kerling. Fleiri nafnkunna menn þekkti ég ekki enda ekki mikið inn í málunum á Íslandi og langt um liðið síðan ég hafði skoðað Séð og Heyrt. Kannski voru einhverjir frægir bindiskarlar þarna sem nú bíða eftir kærum frá sérstökum saksóknara.
Á þessum tíma var farið að hrikta aðeins í stoðum íslensks efnahags, krónan var eitthvað farin að lækka þótt að það hafi þá ekki verið neitt til að tala um miðað við það sem á eftir fór. Verðbólgan var á uppleið og stöðugt komu einhverjar vondar fréttir um bankana. Eitthvað sem kallast tryggingarálag var mikill höfuðverkur á þessum tíma en var fyrir mér hugtak sem ég hafði aldrei heyrt áður.
Í minningunni var ég því skeptískur á þetta allt saman en kannski er það fölsk minning eftir allan gauraganginn í kringum hrun bankanna um hálfu ári síðar. Þetta var víst eitt af þessum kokteilboðum sem ritstjóri Morgunblaðsins talaði um síðar að forsetinn hafði verið marenaður í af útrásarvíkingum. Held reyndar að þetta boð hafi verið í boði íslenska ríkisins en hvað veit maður svo sem?
Þarna át maður snittur og drakk gos í góðu yfirlæti rétt fyrir ragnarök íslenska góðærisins. Jafnvel þótt ég ætti eftir að búa hér í Mexíkó allt til æviloka þá býst ég ekki við því að sjá forseta Íslands hér aftur með viðskiptaföruneyti sér við hlið. Reyndar voru þetta mjög abúrd tímar og ég er helst feginn að þeir séu liðnir og vonandi koma þeir aldrei aftur. Árin þegar nokkrir Íslendingar ætluðu sér að vera stórir kallar og gera litlu krúttlegu bankana heima að einhverjum alþjóðlegum tröllabönkum og mistókst það svo herfilega að það tekur amk áratug fyrir íslensku þjóðina að rétta sig af eftir það rugl.
Þetta er mitt uppgjör við íslensku útrásina, eina skiptið sem hægt er að segja að ég hafi tekið beinan þátt í því ævintýri. Mér líður betur að hafa játað þetta fyrir ykkur og hvet nú alla til að gera upp við sinn hlut í útrásinni og hruninu svo að íslenskt samfélag geti rétt sig við sem fyrst, bæði efnahagslega og andlega.
Efnisorð: bankahrunið, Icesave, Ísland, Magnús Scheving, Mexíkó, Ólafur Ragnar Grímsson, UNAM
Aftur falla mínir menn út
Horfði á seinni leikinn í dag þegar Portúgal lét í minni pokann fyrir Spánverjum. Hef alltaf taugar til Portúgals því ég þekki nokkra Portúgali og finnst þeir skemmtilegri en þeir Spánverjar sem ég hef kynnst. Horfði á úrslitaleik EM 2004 á efri hæð Sólons sem var þétt setin Portúgölum. Einhverjir brustu í grát þegar að Grikkir unnu, nefni engin nöfn.
Var því nokkuð svekktur að sjá Portúgal falla út 1-0, fannst þeir eiga betra skilið. Megi Paragúvæ rassskella fyrrverandi nýlenduherrana í næsta leik.
Efnisorð: HM 2010
Tengdur á ný
Loksins tókst að finna nýtt hleðslutæki fyrir Makka konunnar og ég er því kominn í samband við umheiminn á ný. Reikna má því með margföldum afköstum hér á blogginu þar sem ég er mættur með íslenskt lyklaborð sem ég hef sárlega saknað undanfarið.
Annars er ekki mjög margt í fréttum héðan frá Mexíkóborg. Gerðist svo frægur á sunnudaginn að horfa á heilan fótboltaleik sem gerist ekki oft. Horfði á mína menn Mexíkana bíða lægri hlut fyrir Argentínumönnum sem var að sjálfsögðu óverðskuldað og skrifast tapið á blinda dómara og línuverði sem gáfu Argentínu fyrsta markið þrátt fyrir óskammfeilna rangstöðu. Held samt að héðan í frá verði ég að halda með Argentínu, það er bara svo skemmtilegt að sjá sjálfan Maradona mættan aftur til leiks.
Hér hefur að sjálfsögðu verið vel heitt í maí og júní þar sem hitamælirinn fer hátt upp í fjörtíu gráðurnar á daginn. Yfirleitt slær það á hitann þegar regntímbilið hefst í júní en það hefur ekki komist almennilega af stað ennþá en það ætti að hafa hafist nú um miðjan mánuðinn.
Ari og Emil stækka og þroskast með hverri vikunni. Emil er farinn að tengja saman orð og að sjálfsögðu byrjaði hann á því að segja “nei pabbi” eða “nei mamí” eða “nei Ari”. Greinilegt að hann er ættaður af Snæfellsnesinu. Röddin í þeim stutta er einnig nokkuð sérstök miðað við pjakk sem er um eins og hálfs árs. Anel heldur að hann verði með mikla bassarödd þegar hann stækkar því hún er þegar orðin nokkuð karlmannleg. Svo er ég enn að gera það upp við mig hvort að Ari sé græneygður eða bláeygður, verð að viðurkenna að ég er alls ekki viss ennþá.
En hvað er að frétta af ykkur?
Efnisorð: Anel, Ari Snær, Emil Sær, HM 2010, Mexíkó
Grikkir
Ég er kannski illa innrættur en ég varpa öndinni léttar eftir að í ljós kom að það fannst í Evrópu þjóð sem slær Íslendinga út í fjármálaóreiðu og öllu því apaspili. Var reyndar að heyra það að eitt slagorðið sem hrópað er í Aþenu þessa dagana er “Ekki Ísland!”. Segir sitt um stöðu Íslands í dag en ég held að það sé einum of seint fyrir Grikkina að stunda þessar upphrópanir. Þeir eru það djúpt sokknir. Evruþjóð að leita á náðir AGS, þvílík niðurlæging.
Annars er ég orðinn hundleiður á þessari kreppu, fer ekki góðærið að koma rétt bráðum?
30
Í gær hafði þessi pláneta sem við búum á farið þrjátíu hringi í kringum sólu frá því að ég fæddist. Merk tímamót vissulega. Mikill munur er á því að vera tuttugu-og-eitthvað eða þrjátíu-og-eitthvað. Alltaf þegar að eitt árið bætist á mann tekur það tíma að venjast því. Held að í þetta skiptið verði aðlögunartíminn sérstaklega langur.
Hef alltaf verið ánægður með það að hafa fæðst á ártali sem stendur á heilum tug. Öll stórafmælin verða því á fallegum ártölum. Tvítugur árið 2000. Nú þrítugur.
Aldrei óraði mig fyrir því að ég ætti eftir að halda upp á þennan afmælisdag í Mexíkóborg. Þetta mun þó vera fjórða afmælið sem ég held hér í bæ. Maí er heitasti mánuður ársins hér í landi og því er alltaf hægt að stóla á gott veður á afmælisdaginn. Hitinn yfir daginn fer upp undir 40 gráðurnar. Þessi hiti er þó alveg hættur að angra mig, er orðinn vanur því að búa á suðlægum slóðum líklega.
Margir halda í kjölfar færslu sem birtist hér í mars að ég sé atvinnulaus. Leiðrétti þann misskilning hér með. Fékk aftur vinnu á sama vinnustað sem er í eigu Carlos Slim. Velti því stundum fyrir mér hvort aðrir Íslendingar vinna fyrir þann mikla kaupsýslumann.
Vinn fyrir mér sem skrifstofublók á kaupi sem fáum þætti boðlegt. Maður lætur sig þó hafa það meðan ég leita að einhverju betra. Það eru víst ekki alltaf jólin, sérstaklega á krepputímum.
Ég er í heildina séð nokkuð ánægður með lífið og tilveruna. Fallega konan mín er alltaf góð við mig og drengirnir einstaklega vel heppnaðir í alla staði. Kátir og heilbrigðir snáðar. Bisnessinn hjá konunni er á svo mikilli uppleið að annað eins hefur ekki sést síðan að útrásarvíkingarnir voru og hétu. Rétt er þó að taka fram að okkar bisness er mun betur rekinn en hjá þeim síðastnefndu.
Sakna þess þó að vera ekki starfandi líffræðingur eins og maður stefndi að. Hef að sjálfsögðu ekki gefist upp á því en það er erfitt í þessu landi að fá störf í þeim geira. Líftækniiðnaðurinn er líka mest í öðrum borgum hér en það er ekki mögulegt fyrir okkur að flytja eins og sakir standa.
Fyrir utan það er ég sáttur við lífið og tilveruna. Eins og ég hef vikið að áður þá er ég afar feginn að hafa ekki lent í óðærinu á Íslandi og sit því ekki uppi með óseljanlega íbúð sem keypt var á yfirverði eða bíl á myntkörfuláni. Valdi líklega rétta tímann til að flytja af landi brott.
Hvað tekur við á næstu árum er auðvitað ekkert sem maður getur spáð um. Kannski verður kreppan svo slæm að við eigum öll eftir að stunda mannát og sjálfsþurftarbúskap næstu árin. Kannski er kreppan í rénum (eins og margt bendir til) og uppsveifla handan við hornið. Veit þó að einhvern daginn munum við flytja héðan og fara aftur til hins vestræna heims. Hvaða land það verður veit nú enginn, sjáum til með það.
Á marga vini og kunningja sem eru að fara yfir 30 ára múrinn þessi misserin. Óska þeim öllum til hamingju með áfangann, þetta er ekkert til að hafa áhyggjur af.
Yfirbót
Verð að viðurkenna að síðustu færslur hafa helst verið til að halda sjálfum mér í flokki virkra bloggara. Þ.e. þeir sem blogga a.m.k. einu sinni á mánuði, skilyrði samin af mér þannig að ég þurfti að standa við þau.
Þessi síða hefur annars verið frekar sorgleg undanfarið. Enn eru blogg frá síðasta ári á forsíðunni, frammistaðan fyrir neðan allar hellur. Markið verður sett hærra fyrir næstu mánuði, það er nokkuð ljóst.
Apríl
Þetta netleysi er ekkert sniðugt til lengdar.
Mars
Thetta verdur kannski eina bloggid í mars. Tölvumál enn í ólestri, thrjár tölvur á heimilinu, engin í lagi. Cablevision einnig med staela, ekkert internet á mínu heimili. Mig grunar reyndar ad módemid sé í lamasessi.
Tapadi vinnunni fyrir um tveimur vikum ásamt um 300 félögum mínum, kenni hnattveadingunni um. Er reyndar nokkud sama thar sem um var ad raeda skrifstofuvinnu sem átti ekki ad vera til frambúdar. Er samt svekkjandi ad missa hana, thad var ég sem aetladi ad segja upp, ekki öfugt. Einnig eyddi ég megninu af sídasta ári í ad fá útgefid atvinnuleyfi fyrir starfid, vona ad endurnýjun verdi fljótlegri.
Thykir leitt ad geta ekki bloggad oftar, hef lítid sem ekkert fylgst med fréttum sídustu tvo mánudi. Einnig hef ég ekki séd Facebook, tölvupóst né neitt af viti sídan í byrjun febrúar. Hef sjaldan eda aldrei verid jafn sambandslaus. Vona ad thad standi til bóta fljótlega.