Nintendo fyrr og nú
Líklega var það í október þegar ég og frúin sáum á uppgjöri einu kreditkortanna að punktastaðan var orðin ískyggilega há. Þar sem umrætt kort er alltaf notað þegar fjárfest er í einhverju stóru fyrir bisnessinn þá hafði það gefið vel af sér í punktum. Þar sem þeir úreldast hér á fimm árum og þeir elstu höfðu þegar kvatt þennan heim þótti ekki annað viðeigandi en að koma nú þessum náðargjöfum kortafyrirtækjanna í góð not.
Við athuguðum því á netinu hvað væri í boði og viti menn, við gátum fengið Nintendo Wii gefins fyrir punktana.
Ég var reyndar mjög efins um að taka Wii gripinn. Minnugur eigin reynslu af tölvuleikjum og einnig höfðu nokkrir ungir karlar haft það á orði að réttast væri að láta það eiga sig að kaupa leikjatölvu handa strákunum.
Sjálfur átti ég elstu gerðina af Nintendo þegar ég var polli, líklega kom hún á heimilið þegar ég var sjö ára (1987). Þetta var náttúrulega bylting á sínum tíma og hvað maður gatt eytt tímanum í þetta. Var reyndar galli að ekki var hægt að vista leikina man ég og því var það alltaf allt eða ekkert sem gilti. Maður þurfti að klára leikina frá byrjun í einum rykk og það var stundum ekkert áhlaupaverk.
Eftir á að hyggja veit ég ekki hversu hollt þetta var fyrir mann, ekkert sérstaklega skaðlegt kannski en maður veit aldrei. Það dempaði reyndar minn spilatíma að aðeins eitt sjónvarp var á heimilinu þannig að ég gat lítið spilað á kvöldin, fréttir og Derrick höfðu þar forgang.
Ég eignaðist aldrei PC tölvu fyrr en ég var orðinn tvítugur þannig êg datt aldrei inn í þann leikjaheim. Gömlu Nintendo var skipt út fyrir Sony Playstation árið 1995 sem var að sjálfsögðu önnur bylting en eftir að hóf háskólanám 2001 hef ég varla snert á tölvuleik fyrr en nú. Hafði einfaldlega ekki tíma fyrir slíkt dútl.
Þar sem þetta var mikill tímaþjófur fyrir mig hafði ég eins og áður sagði efasemdir um Wii. Einnig rifjuðust upp gamlar minningar um skaðsemi tölvuleikjanna. Ég man eftir einum sveitunga mínum sem var samtíða mér á heimavist Fjölbrautaskóla Akraness. Hann datt svo innilega inn í þennan heim, gott ef það voru ekki Final Fantasy leikirnir sem áttu hug hans allan. Einn góðan veðurdag vaknaði hann upp við vondan draum, búinn að skrópa sig út úr skólanum, heimavistinni og öllu saman. Foreldrarnir mættir í dyragættinni rauðir í framan til að draga hann heim, líklega skýrasta dæmið sem ég man eftir.
Fleiri sem ég þekki eyddu of miklum tíma í ýmis tölvuspil, bitnaði á þeirra námi veit ég fyrir víst.
Ég lét þó til leiðast á endanum og við fengum Wii í hendurnar nokkrum dögum síðar. Settum þó reglur um spilunartíma, einungis er hér spilað um helgar og eftir að allri heimavinnu hefur verið sinnt. Gripurinn kom með Mario Kart Wii sem er kappakstursleikur og höfum við keypt tvo leiki í viðbót síðan þá.
Man reyndar eftir forvera þessa kappakstursleiks á Nintendo 64 sem var stundum leigð á heimvist FVA af vídeóleigunni Ás. Ætli krakkar leigi ennþá svona leikjatölvur? Eru vídeóleigur ennþá til á Íslandi? kæmi mér ekki á óvart ef þær hefðu dagað uppi.
Hvað um það, Wii er hin besta skemmtun fyrir alla fjölskylduna og ég hef staðið sjálfan mig að því að vera eftir miðnætti í brjáluðum kappakstri á regnboga út í geimnum eða vera að bjarga heilu vetrarbrautunum með gamla góða Maríó, pípara með meiru. Skemmtilegt að sjá gömlu persónurnar enn í fullu fjöri, strákarnir eru að leika með sömu kallana og ég fyrir aldarfjórðung í ehm… eilítið betri grafík.
Ég sé ekki eftir því að hafa eignast Wii en hef lofað sjálfum mér því að myndarlegu drengirnir mínir fá ekki að enda sem niðurlútir tölvunirðir. Ég gæti aldrei fyrirgefið sjálfum mér, allt er best í hófi.
Efnisorð: Ari Snær, Emil Sær, Ían Magni, Nintendo
Stúdíómyndir af fjölskyldunni
Hér má sjá einhverjar nýjar myndir af okkur.
Efnisorð: Stúdíómyndir
Hlaupársdagur
Það er armur maður sem ekki bloggar á hlaupársdegi.
Efnisorð: hlaupár
Of ungur
Ég get víst enn ekki gefið kost á mér til embættis forseta Íslands. Er enn ekki orðinn 35 ára.
Annars væri ég upplagður í þetta, á erlenda konu, tala útlensku og fíla koteilboð í ræmur. Á þrenn jakkaföt og nokkur góð bindi.
Framboð mitt verður líklega að bíða betri tíma.
Efnisorð: forsetaframboð
Búið
Þá er 2011 á enda. Hjá mér verður þess að sjálfsögðu helst minnst fyrir það að Ían Magni fæddist þann 17. janúar. Allt hitt verður ómerkilegt í samanburði við það.
Ef nefna ætti eitthvað annað þá væri það helst nýja tannlæknastofan sem er aðeins á eftir áætlun en er gott sem tilbúin. Einnig skiptum við um bíl sem var framför fyrir okkur þrátt fyrir nokkrar óvæntar ferðir á verkstæði með gripinn.
Annars í heildina séð þá var þetta mikið framfaraár fyrir okkur.
Á nýju ári er markmiðið sett á að flytja í betra húsnæði, helst einbýlishús. Held að íbúðin sem við höfum búið í undanfarin ár verði seint talin íbúðarhæf á Fróni og við orðin leið að búa fimm í lítilli tveggja herbergja íbúð.
Sjáum til hvernig það gengur.
Gleðilegt ár!
Nýr bisness
Við Anel höfum lengi rætt um að koma á laggirnar nýju fyrirtæki en hingað til hefur ekkert orðið úr neinu. Lengi stóð til að opna veitingastað, á árinu 2009 en það varð aldrei neitt úr því vegna lánsskorts. Sjálfur er ég með eitt verkefni í gangi en veit ekki hvenær það kemst af hugmyndastiginu, vonandi einhvern daginn.
Núna erum við þó loksins komin í framkvæmdagírinn en hugmyndin er ekkert sérstaklega frumleg. Við erum að vinna við nýja tannlæknastofu sem staðsett er í verslunarmiðstöðinni Plaza Central hér í Mexíkóborg. Þetta fór af stað í sumarlok og við getum vonandi opnað í annarri viku desember. Þetta verður svo minn vinnustaður þar sem ég mun vera alráður og gína yfir öllu.
Því hef ég undanfarnar vikur eða mánuði verið á ferðinni í byggingarvöruverslunum og keypt efni hér og þar. Nokkuð hátt er til lofts í þessu rými sem við nældum okkur í og því var afráðið að smella annari hæð fyrir skrifstofu o.fl. Því hef ég fjárfest í um tonni af stáli sem notað var í burðargrind, flísar á gólfin, MDF plötur fyrir gólfið á hæðinni, óheyrilegu magni af vírum og köplum og rörum og ég veit ekki hvað.
Staðan þessa stundina er að búið er að setja upp burðargrindina og rafsjóða allt klabbið saman svo það haldi mér uppi. Flísarnar eru komnar á neðri hæðina og búið er að festa MDF plöturnar og vinna töluvert í pípulagningum og raflögnum. Síðar verður farið í að setja upp milliveggi með gifsplötum, málað og þetta verður þá nánast tilbúið til innréttingar.
Til stendur að hafa þarna þrjá tannlæknastóla og að setja einnig upp vinnustofu fyrir hina ýmsu tannsmíði, falskar tennur o.fl. Mér líst nokkuð vel á staðsetninguna og vona að þetta verði öflugur bisness þegar fram í sækir, veitir ekkert af á þessum síðustu og verstu tímum.
Efnisorð: plaza central
iPad
Thetta er mitt fyrsta iPad blogg.
Efnisorð: iPad
Ían Magni
Ég var alveg viss um að ég hefði sett það niður hér að sá minnsti fékk nafnið Ían Magni en það virðist vera rugl í mér. Setti það inn á Facebook en það kerfi er alveg ómögulegt og til einskis nýtt þegar að ævisaga mín verður skráð. Tilkynni það semsagt hér formlega.
Ían þekkist hér í landi og Anel var búin að fá hugmyndina að þessu nafni áður en hann fæddist. Mér leist svona sæmilega á þetta nafn í fyrstu og nefndi að fyrst að bræður hans hétu íslenskum nöfnum ætti það sama að gilda fyrir hann. En svo kom í ljós við leit í mannanafnaskrá að Ían er gott og gilt íslenskt nafn samkvæmt dómi stjórnvalda og ég samþykkti það því. Núna finnst mér nafnið mjög gott, gengur vel upp á spænsku og íslensku.
Anel stakk einnig upp á seinna nafninu Magni en ég held að hún hafi munað það nafn síðan Magni Ásgeirs var upp á sitt besta í þáttunum Rockstar Supernova en þeir voru einmitt í gagni þegar við bjuggum á Íslandi sumarið 2006. Hvað um það þá finnst mér tvínefnið Ían Magni vera mjög gott, mjög karlmannlegt nafn. Anel leist einnig vel á nafnið Míó en það segir sig sjálft að karlar með slíkt nafn eiga aldrei eftir að verða mjög karlmannlegir.
Ían kemur frá Skotlandi og er sama nafnið og Jón eða Jóhannes á gelísku. Magni er ævafornt norrænt nafn en sonur Þórs hét Magni. Merkir hinn sterki eða öflugi en Ían merkir guðsgjöf sem kann að virka öfugsnúið fyrir mann eins og mig en jæja.
Íslendingabók segir að fyrsta skráða heimildin um nafnið Magni er frá byrjun 13. aldar en sá var félagi Kolbeins á Flugumýri segir í Sturlungu. Ían er hins vegar nýrra en elsti Íslendingurinn með það nafn fæddist 1999. Hagstofa Íslands heldur því fram að einungis séu 7 Íslendingar sem bera þetta nafn, 4 sem fyrra nafn en 3 sem seinna nafn. Magni er að sjálfsögðu mun algengara en 97 eru skráðir með það sem fyrra nafn en 87 hafa það að seinna nafni eins og Ían Magni. Vart þarf að taka það fram að enginn er skráður undir nafninu Ían Magni, hef enn ekki skráð drenginn og fengið fyrir hann kennitölu en það verður bætt úr því fljótlega.
Ég er afar ánægður með nafnið en það hefur reynst þrautin þyngri að finna nöfn á drengina sem ganga upp á spænsku og íslensku. Að gefa barni nafn er óhemju mikil ábyrgð en ég held að okkur hafi tekist vel upp með þá þrjá.
Emil kominn á leikskóla (loksins)
Í gær fór Emil loksins á leikskólann en einhver barningur var að finna kennara fyrir hans aldurshóp. Hann virðist vera hæstánægður með þetta allt saman. Ari byrjaði í lok ágúst og hefur það gott, hefur eignast marga vini.
Þreytti bloggarinn og leikskólinn
Nei, ekki þreyttur á blogginu heldur frekar svona almennt þreyttur. Hef nóg til að blogga um en þegar ég blogga þreyttur þá hef ég tekið eftir því að leiðindi bloggsins stefna í óendanlegt, sbr færsluna um Kína hér að neðan. Ég er eins og Björn Bjarna og Hannes Hólmsteinn samanlagðir í leiðindum í þessum gír. Stend við allt sem segir í Kínafærslunni en ég kom þessu ákaflega illa frá mér. Mun því einungis reyna að blogga óþreyttur héðan í frá.
Annars eru helstu tíðindi héðan að Ari og Emil eru komnir á leikskóla sem kallast Fransisco Zarco og er í næstu götu við okkur. Þetta er opinber skóli og því engin skólagjöld eða neitt slíkt. Kostnaðurinn mun vera 50 cent á dag (um 5 krónur) fyrir morgunverðinn og kaupa þarf skólabúninga, það kalla ég vel sloppið. Þarna munu þeir vera frá 9-2 alla virka daga þannig að það verður eilítið rólegra á heimilinu við þessar breytingar, vonandi.