Já, það er rétt að minna á þetta:
Svo er hérna grein sem ég skrifaði síðasta sumar fyrir ársrit listfræðinema við HÍ, en birtist nú svolítið endurskoðuð á Kistunni. Þá vil ég einnig minna alla á að fylgjast með Tíuþúsund tregawöttum, ljóðlistartímariti Íslands.
Óskað er eftir frönskum þýðingum á íslenskri ljóðlist! Má vera Jónas, Matthías Jochumson, Steinn, Sigfús, Vilborg Dagbjarts, Sigurður Pálsson, Ingibjörg Haralds, bara allt efni sem er gott. Ábendingar væru vel þegnar.
Ef ég hefði ekki lesið um það á ruv.is að franskt samfélag væri í lamasessi vegna verkfalla, grunar mig að ég hefði aldrei komist að því. Allt í mínu nærumhverfi er nákvæmlega einsog það á að sér, en ég er líka bara firrtur menntamaður og listatýpa og hef almennt lítil tengsl við þau samfélög sem ég bý í.
Síðan ég kom hingað hef ég farið á nokkrar ljóðlistarsamkomur. Þær hafa allar átt það sameiginlegt að dagskrá þeirra var vönduð og metnaðarfull, þær hafa farið fram í fínum húsakynnum, og þær hafa verið vel sóttar. Af alls konar fólki, ungum sem öldnum, bóhemum sem ungum mönnum með tribal-tattú. Almennt virðist hér vera heilmikil stemning fyrir René Char. Ég reyndi að lesa ljóð eftir hann um daginn: skildi ekki rassgat. Svo ég glósaði öll orðin í því sem ég ekki þekkti - sem tók langan tíma - og endurlas það svo. Ég skildi enn ekki rassgat.
Ég drekk alltaf
færri og færri vín
enda hafði ég lengi haft á þeim
illan bifur
Nei andskotinn, þetta hljómar eins og eitthvað allt annað skáld en Sigfús. En hvaða skáld? Hmmm…
Keppandi dagsins í Stjörnuleit X-faktorsins er Gunnar Örn Heimisson. Gunnar, eða Gunni eins og hann er jafnan kallaður, er ungur piparsveinn frá Reykjavík, hávaxinn og myndarlegur, íturvaxinn og fagurlimaður. Gunni er göfugur, hjartahlýr og örlátur, fróður og víðlesinn í sagnfræði, íslenskum bókmenntum og ýmsum öðrum greinum. Hann er virkur félagi í KFUM og lætur sig aldrei vanta á stúkufundi. Þá hefur hann einnig unnið skýrlífisheit sem hann hyggst halda til óákveðins tíma.*
* Þessar síðustu tvær setningar eru reyndar haugalygi.
Mér skilst að bókatíðindi 2007 séu komin út, og í þeim er m.a. bók eftir mig. Ég er með móral yfir því, mér finnst einsog ég sé að bera tilfinningar mínar á torg og að það hafi verið algjör dómgreindarbrestur að láta bókina á blað þarna. Ég get svosem reynt að réttlæta það fyrir sjálfum mér með því að ég sé ekki enn búinn að selja fyrir kostnaðinum, en þetta skilur engu að síður eftir sig óbragð í munni.
Margir góðhjartaðir einstaklingar hafa keypt af mér eintak af þessari svörtu hrákaslummu og ég er þeim auðvitað mjög þakklátur. En fyrir lesendur bókatíðinda mæli ég ekkert sérstaklega með þessari bók. Hún er bara lítil, beisk pilla.
Lífið er ljúft í landi allsnægtanna. Reyndar virðist veturinn loksins vera að koma hér, laufin að mestu fallin af trjánum. Hí á ykkur þarna norður á hrafnfundna landinu.
Annars er ég orðinn mjög væminn og meyr uppá síðkastið, af sérstökum ástæðum sem ég skrifa kannski meira um síðar. Ég hugsa talsvert um blóm og skrifa væmin ljóð á frönsku - sem er mjög auðvelt því á þessu tungumáli virðist allt hljóma gríðarlega rómantískt - fyrir mjög lítinn og lokaðan lesendahóp. Það er svona það helsta sem er að frétta af mér.
Skáldið og tónlistarmaðurinn Saul Williams er snúinn aftur með nýja plötu og nefnist hún The Inevitable Rise and Liberation of Niggy Tardust. Ekki nóg með að Saul sé búinn að senda frá sér nýtt efni heldur var sjálftur Trent Reznor, Nine Inch Nails-maður, í verki upptökustjóra á þessari plötu og segist ekki hafa verið jafn nákominn neinu verkefni síðan hann stjórnaði upptökum á Antichrist Superstar hér um árið. Skussist hingað til að ná ykkur í verkið.