X-faktorinn

“Það sem blasir við er svarthvít ljósmynd af gráum, steinsteyptum vegg, steyptri stétt. Gráu er bætt ofan á grátt ofan á grátt ofan á grátt, augun eru pírð og ljósfælin í ofanálag og útkoman er þykk, svört fegurð í bókarformi. „Dauði, öllum til handa“ sagði Bonnie Prince Billy einu sinni og bætti við: „Ég sé myrkur“. Hér, eins og þar, er daðrað við dauða annarra og dýflissuþunglyndi og einhver fer að lokum með sigur af hólmi.
Oubliette er dýflissa og í henni situr allur heimurinn, sekur, sakbitinn, „þjakaður af þunga grjótsins/sem greri í kviðarholinu“ (7). Sektin liggur fyrir – ljóðmælandi bókarinnar er harður dómari sem hefur skoðað málið og fellt dóm sinn yfir heiminum:

Burt! Burt! Við verðum að komast burt frá þessum brostnu múrum og brunnu turnum, burt frá þessum ormétnu skurðgoðum, skeljum á svörtum söndum og sjúku blætum, burt frá ofríki lítilla manna og vonbrigðum drauga svikinna áa… (28)

En dómarinn sjálfur er sekur eins og aðrir; hann samsamar sig helst við byssukúlu í hlaupi og hugsar um seðla sem serða kaupahéðna, um rakvélablöðin sem berast úr viðtækjunum, hann hugsar „um það sem haglabyssan sagði við höfuðið“, eins og segir í titilljóði bókarinnar, Oubliette (bls. 42).

Í þessari marglaga, gráu bók er ekki að finna fegurð í eiginlegum skilningi; hér er ekki sminkað eða fótósjoppað – fegurð þessarar bókar skilja aðeins þeir sem skilja djúpa þoku, og borgarlandslag í rigningarsudda, og dýrshræ, og dýptina í dökkrauðu blóði sem vellur úr ferskum skurði á spenntum handlegg.”

Davíð Stefánsson

Það birtist alveg flennistór umfjöllun um mig og Emil í mogganum í dag, þökk sé Guðrúnu Huldu. Ég er auðvitað voða kátur með að fá umfjöllun, en á hinn bóginn finnst mér ég koma óttalega bjálfalega fyrir sjónír í henni. Í fyrsta lagi finnst mér myndin af mér hræðileg, en það gæti orsakast af því að ég var á fylliríi kvöldið áður og svaf yfir mig í myndatökuna. Ég er því langt frá því að vera uppá mitt besta þarna. Í öðru lagi finnst mér það sem ég segi í textanum meika voðalega lítinn sens. Það er bara, æi, ég held ég hafi meint eitthvað allt annað en það sem stendur þarna, eða viljað segja eitthvað allt annað. Ég ætla a.m.k. ekki að setja mig á háan hest og segja að ég sé best lesinn af öllum íslenskum skáldum undir þrítugsaldri eða neitt í þeim dúr. Í alvöru, ég er farinn að reyna að halda aftur af hrokanum. Ég held ég hafi bara átt við að ég held að það sé mjög mikilvægt, ef maður er að þessu á annað borð, að lesa sem mest af skáldskap og kannski sérstaklega erlendum skáldskap. M.a. þess vegna kláraði ég gráðu í erlendum málum við HÍ og er núna að taka Masterinn í þýðingafræði. Í því sambandi ætla ég líka að koma mér til Frakklands í haust í gegnum Erasmus, svo ég þurfi ekki lengur að þykjast skilja eitthvað í frönsku.

En nota bene, ég er alls ekki að kenna Guðrúnu Huldu eða ljósmyndaranum um að ég sé ekki sáttur við þessa umfjöllun. Þetta er bara ég.

Guðrún Hulda fær hrós dagsins fyrir að hafa komið ársriti Torfhildar út. Til hamingju Guðrún! Ég hvet alla til að kynna sér þetta spikfeita og skemmtilega rit, og vona að þetta framtak eigi eftir að verða fólki næg hvatning til að gefa út svona rit árlega, og í fleiri skorum heldur en bara bókmenntafræði- og málvísindaskor. Já og svo vona ég að fólk í áhrifastöðum muni sjá sóma sinn í að styrkja svona útgáfur fjárhagslega svo að ungir ritstjórar eins og Guðrún þurfi ekki að vera í eilífu peningastressi.

Ég þykist stundum kunna frönsku. Þegar ég vaknaði í morgun þá var fransk-íslenska orðabókin mín uppi í hjá mér. Ég svaf hjá orðabókinni minni.

Ókei, sem frambjóðandi langar mig að lýsa því yfir að mér finnst Frjálslyndir vera alveg einstaklega glataðir. Ætlaði nú að reyna að sitja svolítið á mér með þetta, en fjandinn hafi það, þessi málflutningur er ótækur. Þessi ömurlega heilsíðuauglýsing þeirra hefur nú verið birt í tvígang, og svo varð mér það á að lesa blogg Viðars Guðjohnssen sem er í frambjóðandi Frjálslyndra (í 5. sæti, hvorki meira né minna) og mér er öllum lokið. Frjálslyndi flokkurinn virðist staðráðinn í að gera sjálfan sig alveg óalandi, óferjandi og óþolandi. Hann um það. Það munu verða aðrir valkostir eftir kosningar.