Ég er í vinnunni.
Það sökkar.
Enda er ég búinn að segja upp.
Þá er ég búinn að prófa það að vera næturvörður.
Það starf bætist við lista ýmissra starfa sem ég hef unnið í gegnum tíðina, svo sem: verkamaður, bréfberi, hilluraðari, sendill, lagermaður, aðstoðarmaður í eldhúsi, herferðarstarfsmaður mannréttindasamtaka, og þjónn.
Allt þetta hef ég fílað afar takmarkað, nema mannréttindadjobbið, sem var fínt.
Enda hef ég setið á skólabekk undanfarna fjóra vetur.
Ég bind vonir við að það geri mér kleift að komast til metorða í samfélaginu. En um leið finnst mér það hæpið.
Það finnst mér líka. Heimurinn þarfnast fleiri næturvarða, ekki snoppufríðra menntamanna.