Steve í Kristalshellinum

Ég veit ekki alveg hvernig ég á að segja þetta … en þetta er ekkert skelfilega vont. Þetta er meira að segja allt í lagi. Í alvöru, ég veit þið haldið öll að þetta sé enn einn lélegi brandarinn á þessari síðu (og það flugu nógu margir af þeim í gær, í þessum hliðstæða veruleika þar sem maður lendir actually í því að hlusta á geisladisk með Steven Seagal), en það er bara eitthvað einkennilega fallegt við að hlusta á Steven Seagal syngja væmna ástar-, friðar- og ádeilusöngva með Búddaívafi og reglulegum Jamaískum gestasöngvurum. Ef hann gæti bara hætt að leika …