Forgangsröðun
Rúmar fimm vikur eru til Alþingiskosninga og línur farnar að skýrast. Vinstrihreyfingin – grænt framboð leggur áherslu á umhverfisvernd, félagslegt réttlæti, friðarstefnu og stöðugt efnahagslíf sem hvílir á fjölbreyttu atvinnulífi. Öll miða þessi stefnumál að því að bæta lífsgæði okkar allra sem og komandi kynslóða. Þessar línur hafa reyndar alltaf verið skýrar og koma því engum á óvart. Það sama verður varla sagt um þá flokka sem stjórnað hafa landinu undanfarin 12 ár.
Undanfarin ár hef ég oft velt því fyrir mér hvort stjórnarflokkarnir tveir, Framsóknarflokkur og Sjálfstæðisflokkur, hefðu í rauninni einhverja stefnu, einhverja hugsjón sem þeir fylgdu. Niðurstaða mín hefur aftur og aftur orðið sú að eina stefna þessara flokka er að halda völdum og beita völdunum til þess að festa sig enn frekar í sessi.
Það kom mér því nokkuð á óvart þegar ég frétti að stjórnarflokkarnir hefðu allt í einu fundið mál sem þeim fannst mikilvægara en öll önnur. Þeir höfðu loksins fundið eitthvert mikilvægt mál, einhverja hugsjón, til að berjast fyrir. Þeir urðu því ekki sáttir þegar í ljós kom að málið yrði ekki afgreitt fyrir þinglok. Í kjölfar þess létu þeir öllum illum látum og kenndu öllum öðrum en sjálfum sér um niðurstöðuna.
Ég fór strax að velta því fyrir mér hvað mál þetta væri sem kveikti svona í þeim. Var það að staðfesta táknmál sem móðurmál heyrnarlausra? Var það að gera kaup á vændi refsiverð? Ætluðu þeir að láta fjarlægja Ísland af lista hinna viljugu árásarþjóða? Ætluðu þeir að bæta námslánakerfið? Vildu þeir bæta barnabótakefið? Vildu þeir leggja niður samræmd próf? Vildu þeir gera allt sem í sínu valdi stóð til þess að tryggja jafnrétti kynjanna? Eða vildu þeir kannski stuðla að lögfestingu barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna?
Nei, nei og aftur nei. Þrátt fyrir margar tilraunir þá tókst mér ekki að giska á rétt mál. Málið sem þeim fannst mikilvægara en öll þau sem ég giskaði á var að heimila sölu á léttvíni og bjór í matvöruverlunum.
Það getur vel verið að sumum finnist það mikilvægara en allt annað að auka aðgengi að áfengi, en það er ekki efst í minni forgangsröðun.
Greinin birtist einnig á vinstri.is.
10 Comments
Bragi Skaftason on April 6th, 2007
Alveg sammála honum Ásgeiri hér. Fyrst þetta mál var svona léttvægt afhverju var því ekki bara hleypt í gegn. Nú veit ég af eigin reynslu að ÁTVR er eitt verst rekna fyrirtæki á Íslandi. Ekkert er gert við stærðarhagkvæmni og reglugerð um reynslusölu heldur öllum nýliðum frá heildsölumarkaði nema viðkomandi aðilar séu tilbúnir til að brjóta lög um auglýsingar á áfengi.
ÁTVR er fyrirtæki sem er jafnvel í samráði við ákveðna bensínsmásölu um sölu á vörum sínum. Sjáiði til, það er nefnilega búið að leyfa smásölu á áfengi á landinu úr öðrum verslunum en ÁTVR. Það eina sem fyrirtæki þurfa að gera er að vera úti á landi og fá einhvern stimpil sem á stendur umboðsmaður ÁTVR. Þetta skekkir að sjálfsögðu öll samkeppnismál á landsbyggðinni og heldur t.d. lágverðsbensínstöðvum frá byggðum eins og Búðardal. Einnig heldur þetta þessu sama landsbyggðarfólki frá raunverulegum lífsgæðum eins og valfrelsi, en fjölbreytni í þessum “útibúum ÁTVR” er ekki upp á marga fiska.
Ég ætla ekki einu sinni að fara út í að rökræða um valfrelsi og það að ríkið á ekkert með það að gera að vera að selja okkur mat og drykk. Slíkt á að vera óþarfi þar sem svo margoft hefur verið sýnt fram á að einkaaðilar gera það margfalt betur. Það þarf ekkert að ræða þetta mál betur eða meira. Það á ekkert að hlusta á einhver sjónarmið bindindishreyfinga, þetta kemur þeim einfaldlega ekki neitt við. Það fólk drekkur ekki áfengi og hefur ekkert um það að segja hvar við hin kaupum okkar snafsa. Og hana nú!
Elías Jón on April 6th, 2007
Mér finnst þessi grein ekki á nokkurn hátt fjalla um það hvort það eigi að hvort það eigi að selja bjór í sjoppum eða ekki. Hún bendir eingöngu á það hversu furðuleg forgangsröðun stjórnarþingmanna er.
Öll mál sem Alþingi samþykkir verða að fá eðlilega málsmeðferð allt annað er óásættanlegt.
Bragi Skaftason on April 7th, 2007
En hugtakið um eðlilega málsmeðferð er jafn sveigjanlegt og fjölbreytt á hinu háa Alþingi og reyr í vindi. Það er ekkert sem vinnst með því að tefja svona “smámál” í margar vikur vegna þess að einhverjum finnst að þessar klassísku þrjár umræður þurfi að eiga sér stað. Ég vil sjá VG í samskonar kringumstæðum hafna tækifærinu til að setja á stóriðjustopp með rökunum “ekki eðlileg málsmeðferð”.
Mér finnst greinin ekki vera að fjalla um eðlilega málsmeðferð beint, heldur er þarna verið að ræða forgangsröðun. Auði finnst þetta mál ekki vera efst á hennar forgangslista enda er hún skynsöm manneskja og góð. Hins vegar þá er þetta þjóðþrifamál sem þarf að fara að afgreiða. Smámál vissulega en samt mál sem skemmir út frá sér til vinstri. Og já ég er að hugsa þetta sem markaðsmál einnig, einfaldlega vegna þess að við í vinstrinu erum að tapa mörgum kjósendum sem eru með þessa hluti í forgangi.
Elías Jón on April 7th, 2007
Nei greinin fjallar ekki um eðlilega málsmeðferð. Þið voruð aftur á móti að leggja það til að þetta mál fengi ekki eðlilega/vandaða málsmeðferð.
Fólk kýs auðvitað eftir sinni forgangsröðun. Ef fólki finnst það mikilvægara en allt annað að geta keypt bjór í sjoppum þá kýs þaðu augljóslega ekki Vg.
Ásgeir on April 7th, 2007
Ég hef ekki orðið var við að neinn sé að setja þetta mál efst á forgangslistann, ekki heldur stjórnarflokkarnir. Þess vegna er fáránlegt að gagnrýna fólk fyrir það að eitt að tala um það. Hitt er annað mál að mér sýnist engin flokkur vera að setja réttu málin efst á forgangslistann frekar en venjulega …
Elías Jón on April 7th, 2007
Það er bent á þau mál í greininni sem stjórnarflokkunum fannst ekki jafn merkileg og vínið, mál sem mér a.m.k. finnst mjög mikilvæg. Og miðað við lætin í þeim þá hefði mátt halda að þetta væri það mál sem væri efst í forgangsröðinni hjá þeim.
Steinunn on April 8th, 2007
Ég vil minna á, að eitt af kosningaloforðum Sjálfstæðismanna fyrir síðustu kosningar var “að leggja ÁTVR niður þegar í stað”.
Fjórum árum seinna fannst þeim kominn tími til að efna það loforð sem heitið var að sinna “þegar í stað”.
Af hverju ekki fyrr? Hafði þið pælt í því strákar? Hví að bíða með það í 4 ár og fram á síðustu daga þingsins, að reyna að koma þessu máli í gegn, þegar mörg önnur jafnþörf eða þarfari mál (fer greinilega eftir smekk…) voru í sömu vonlausu stöðu, engar líkur væru á því að þau væru í gegn með eðlilegri málsmeðferð. Og ég spyr, ef eitthvað mál hefði átt að fá flýtimeðferð, hefði það átt að vera þetta?
Ég bara trúi ekki að þið finnið ekki kosningalyktina sem er af þessu máli. Má ég vinsamlegast mæla með því að þið snýtið ykkur og prófið aftur að lykta…
Ásgeir on April 8th, 2007
Ég minnist hvergi að hafa heyrt þetta kosningaloforð. Sem þýðir alls ekki að það hafi ekki verið gefið, ég treysti Sjálfstæðisflokknum (sem og öðrum flokkum því miður) fullkomlega til þess að svíkja kosningaloforð. En það að mig rámi ekkert í það – sem og sú staðreynd að umræðan núna (annars staðar en hérna) hefur verið fjarska takmörkuð – gefur mér þá einföldu niðurstöðu að þetta eigi langt í að vera kosningamál. Því að kosningamál er ekki mál sem er vel falið í stefnuskrá eða lifir í umræðunni í tvo-þrjá daga, kosningamál er mál sem flokkarnir og/eða fjölmiðlarnir setja á dagskrá með einhverjum krafti. Eina raunverulega kosningamálið hingað til fyrir þessar kosningar eru umhverfismálin. Sem er vissulega framför frá malbikinu í fyrra …
Steinunn on April 8th, 2007
Ég sagði heldur ekki að þetta væri “kosningamál” heldur er kosningalykt af því, kosningalykt sem þeim sem vilja fá bjór í matvöruverslanir finnst mjög góð, en fáir aðrir taka eftir. Það er spurning hverjir hagnast á þessari lykt.
Og ég bendi á Fréttablaðið 7. apríl, þar sem kosningaloforð ríkisstjórnarflokkana eru rifjuð upp. Þetta er meðal umræðuefna… á forsíðu.
Ásgeir on April 6th, 2007
Ég er alveg sammála með hugsjónaleysi stjórnarflokkanna – en þetta er hins vegar ofboðslega billegt. Það er ofboðslega billegt að slá eitthvað mál út af borðinu út af því að það sé ekki nógu mikilvægt – það er hellingur af litlum málum sem og stórum sem Alþingi þarf að afgreiða (ef eitthvað er get ég frekar sætt mig við að lítil mál séu keyrð í gegn á síðustu metrunum í þessu fáránlega árlega þinglokabríaríi heldur en stór mál sem rétt væri að krefjast betri yfirlegu). Það þarf að hugsa um litlu hlutina líka, að reyna að slá þá svona út af borðinu er ofboðslega ódýrt. Læt vera ef einhver væri að reyna að gera þetta að aðalmáli kosninganna en því fer fjarri, þetta er ekki eins og helvítis malbikið í síðustu borgarstjórnarkosningum …