Fastur í fortíðinni?
Framsóknarflokkurinn verður níræður um helgina. Framsóknarfólk geislar af stolti og ánægju yfir því að það tilheyra elsta stjórnmálaflokki landsins. Samkvæmt nýjustu skoðanakönnunum tilheyra þau líka minnsta flokki landsins. Það er því farið að halla undir fæti hjá hinum aldna flokki og langt frá því öruggt að hann verði aldargamall.
Saga Framsóknarflokksins er merkileg fyrir margar sakir. Á síðustu árum hefur hann einna helst verið þekktur fyrir stefnu- og hugsjónaleysi sitt. Flokkurinn hefur enda haft þann eina tilgang síðastliðinn þrjú kjörtímabil að hanga í pilsfaldinum hjá Sjálfstæðisflokknum. Framsóknarfólk hefur afsakað þetta háttarlag sitt með því að segja að flokkurinn sé ábyrgur miðjuflokkur og að svona hagi slíkir flokkar sér sér.
Framsóknarflokkurinn hefur þó ekki alltaf verið ábyrgur miðjuflokkur. Á 20. öldinni leiddu þeir oftar en ekki ríkisstjórnir, oftast í nafni félagshyggju. Þetta var á síðustu öld, öldinni sem flestir framsóknarmenn munu væntanlega minnast í afmælisveislunni. Eitt af því sem afmælisgestir munu væntanlega minnast frá þeirri tíð og tala um eru allar pólitísku ráðningarnar sem flokkurinn stóð fyrir á síðustu öld og hafa komið flokksmönnum vel.
Núverandi fulltrúar Framsóknarflokksins hafa horfið frá flestum þeim siðum, gildum og hugsjónum sem einkennt hafa flokkinn mestan hluta 90 ára sögu hans. Enn er þó einn siður sem þeir halda enn í. Það er siður sem enginn stjórnmálaflokkur hefur staðið sig jafn vel í því að varðveita og iðka og Framsóknarflokkurinn hefur gert undanfarin 90 ár. Það væri ekki í anda ábyrgs miðjuflokks að hætta því sem hann er bestur í. Því hafa fréttir af pólitískum ráðningum Framsóknarflokksins í Reykjavíkurborg ekki komið neinum á óvart.
Fjölmiðlar hafa gert þessum ráðningum flokksins góð skil og því óþarfi fyrir mig að telja þær til hér. Það sem mér þykir vert að vekja athygli á það hvernig Björn Ingi Hrafnsson, sem er borgarfulltrúi Framsóknarflokksins, formaður borgarráðs og formaður stjórnar Faxaflóahafna, hefur réttlætt ráðningarnar. Hann gerir það með því að segja slíkar ráðningar einnig hafa viðgengist á valdatíð R-listans. Er Björn Ingi þá að segja að pólitískar og ófaglegar ráðningar séu bara hið besta mál? Ég get ekki skilið annað.
Síðast þegar ég vissi þá heyrði R-listinn sögunni til. Ef Björn Ingi og Framsóknarflokkurinn halda áfram að feta sömu braut fara líkurnar á því að flokkurinn verði tíræður þverrandi. Pólitískar ráðningar tilheyra 20. öldinni og flest bendir til þess að Framsóknarflokkurinn geri það líka.
